• Poem by Cody Turner

    25 augustus 2016

    Free Birds Fly

    Tired and bored
    it can slowly eat you away
    the day goes by, but time stands still
    What have I done today
    
    But today I realized
    I've wasted only time
    many minutes off my life
    time is always against me
    all my time seems to fly
    
    So at the end of day
    during the suns dying light
    I shall turn into a bird
    and begin to fly ,fly high
    
    Fly, Fly high I shall
    under the ocean moonlight
    only one thing is certain
    I didn't waste  time tonight
    
    instead of wasting time
    I went out and lived my life
    Like a bird I flew High
    under the moonlight sky
    
    my crows nest is calling
    end of night, it is time
    before I lay down, I must
           
            be a Free bird 
         and fly high, fly , fly
    

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 70 keer bekeken

  • Drawing!

    25 augustus 2016

    In preparation of my new to do glass engraving I have made some drawings I want to translate into glass pieces.

    Some experiments in black and white.

    I do like my new layout app as you can see :)

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 62 keer bekeken

  • Glass engraving course.

    9 augustus 2016

    I had never done a glass engraving course in all these years and beside IKA mechelen, any glass coldwork class. In March 2016 i applied for a glass engraving course at Corning. During this course they would be working with a glass-lathe and a micro-motor. This course at Corning would run after the GAS-conference. I already decided to attend the GAS conference, especially because it was at Corning. So happy when i got the news that i was in they glass engraving class I wanted to be in. Once again i could start planning my trip to America.

     

    June 2016 my trip of two weeks America began. First i went to visit some friends in Philly. I visit the wonderful person and paperweight-maker Dave Graeber. I spend a day in his studio and had a nice dinner with him and his wife at a local restaurant. Had a lovely time! After spending some day’s in Philly I traveled from there to Corning to meet my friend Barbara. Barbara was my roommate in 2015 in Corning and has become a dear friend, love to spend time with here – talk about glass, have some good laughs. The GAS conferrence  has been a great experience.

    And on top of it all………….the glass engraving course. I was not sure what to expect. But my god it has been wonderful. Glass engraving is so much like drawing. I took some designs I used before in my art-work with me. Some drawings of flowers, dragon fly’s and female figures and translated these into glass engraving work. Loved the mix of working with the sandblaster, the glass-lathe and the micro-moter. I really need to stop taking all these classes….....glass has to much to offer, every time i feel overwhelmed by another technique…….can’t go on bying tools….i have no more room in my studio.

    (I did buy a micro-motor – could not resist)

     

    Katharine Coleman has been my teacher for the glass-engraving class at Corning. If you want to learn more about Katharina, then please follow the link. http://www.katharinecoleman.co.uk/

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 48 keer bekeken

  • 2015, Corning Museum of Glass

    9 augustus 2016

    In maart 2015 had ik me ingeschreven voor 2 glas-cursussen die gegeven zouden gaan worden in de studio’s van Corning in de zomer van 2015. Corning vult het zomerprogramma dmv loting onder die gene die zich hebben ingeschreven. Eind maart 2015 ontving ik het bericht dat ik voor beide cursussen was ingeloot. Wat een geluk! Voorbereidingen voor de reis konden beginnen.

     

    De cursussen in Corning omvatten 6 lesdagen, start op maandag t/m zaterdag. De eerste cursus waar ik aan mocht deelnemen was een cursus voor het maken van paperweights gemaakt aan de brander met de vacuüm-encasement techniek. Iets waar ik al aan geproefd had in 2014. De cursus werd gegeven door Debbie Tarsitano. Een zeer ervaren dame en een bijzonder goede lesgeefster. Veel geleerd, hele fijne mede cursisten die er zeker mee toe hebben bijgedragen aan de prettige positieve sfeer die er was in het leslokaal.

    De eerste week in de studio.

    De tweede cursus was onder leiding van Loren Stump. Een energieke man met veel glaskennis aan de brander. De nadruk lag hier op het maken van Murinni’s aan de brander en deze konden verwerkt worden in een paperweight. Wat ik dan natuurlijk ook gedaan heb.

     

    Gemaakt tijdens de tweede week in Corning. Onderdelen voor in een paperweight.

    Corning is een geweldige plek om te zijn als je een glasliefhebber bent, verzamelaar, maker, designer er is voor elk wat wild. De collectie van het museum is ontzettend groot van oud tot modern. De werkstudio’s zijn de meeste professionele die ik tot nu toe heb mogen ervaren. Alles ziet er verzorgd uit en wordt met aandacht onderhouden. Presentaties en demo’s voor het publiek zijn er van het maken tot een kerstbal tot aan het grote blaaswerk a la Lino Tagliapietra. Mocht je ooit een trip maken naar Amerika, staat NY, neem dan dit museum mee in je plannen. Zeker de moeite waard!

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 48 keer bekeken

  • 2014, het jaar van de veranderingen………

    3 augustus 2016

    2014 is wel het jaar geweest van de veranderingen in werken maar op ook op persoonlijk vlak. En hoe zaken dan toch ook weer verbonden zijn op die gebieden.

     

    Ergens in augustus van 2014 had ik na lang weken en wegen besloten om het les geven in mijn atelier te stoppen. Zeker 10 jaar heb ik dat gedaan, les geven, de laatste jaren vooral in cursussen en workshops in het werken met glas aan de brander. Vloeibaar maken en vormen met behulp van o.a. de zwarte kracht, vloeibaar maken en uitblazen, modelleren. Fascinerend om mee bezig zijn, heel bijzonder om zoveel mensen daarin te hebben kunnen begeleiden. Maar goed het besluit om daar mee te stoppen was gevallen, mijn atelier zou weer helemaal van mezelf zijn – een experimenteer, leer en maken wat ik wil plek op dat moment dat ik dat wil. Voelde als een beslissing tot vrijheid nemen. Heerlijk!

    Begin september van dat jaar het de digitale snelweg op geslingerd, het besluit tot stoppen van lesgeven in mijn studio. Oud studenten gemaild, website aangepast, sociale media ingezet. Mijn (oud) cursisten bedankt voor de prettige tijd die ik met ze heb gehad en het vertrouwen dat ze me geschonken hebben al die tijd.

    Tja, en dan………dan gebeurt het…..eind september van 2014 beland ik van de ene op de andere dag in het ziekenhuis. Het ene moment voel je jezelf kip lekker, niks aan de hand, gezond als een visje en 24 uur later lig je als een slappe vaatdoek in het ziekenhuis. Het heeft me nogal wat tijd gekost om weer een beetje op m’n oude energie niveau terug te komen. Na diverse toch wat minder prettige onderzoeken is gebleken dat ik de trotse eigenaresse ben van een fibroid in mini-uitvoering in mijn baarmoeder. Jippie! Achteraf gezien kwam het dan maar weer goed uit dat ik net besloten had het lesgeven te stoppen, als ik namelijk ergens niet toe in staat was, was het dat wel. De energie was er gewoon weg niet.

    Heel langzaam ben ik er in laatste maanden van 2014 weer een beetje bovenop gekomen. Veel actie is er niet geweest in het atelier. Beetje experimenteren met glasfusing en wat tekenwerk. Daarnaast bezig zijn om alle spullen bij elkaar te vergaren voor het vacuüm encasen van glas. Atelier herinrichten zodat ik begin 2015 kan gaan starten met het oefenen in die techniek. Spannend en leuk vooruitzicht!

    Helaas is mede door mijn gezondheidstoestand het niet gelukt de opleiding bij het IKA in Mechelen goed te starten. Die mis-start die er is geweest met de eerste schoolmaand in september  2014 is ook zeker één van de oorzaken waardoor ik daar mijn draai maar niet gevonden kreeg. Uiteindelijk ergens in het eerste kwartaal van 2015 besloten te stoppen met de opleiding in Mechelen.  Dat was een actie van korte duur zullen we maar zeggen. Heb het als zeer spijtig ervaren dat ik het eerste jaar bij het IKA niet toegestaan werd om aan de ‘glass lathe’ te werken. Toch één van de dingen daar, die meer dan mijn gemiddelde interesse had.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 51 keer bekeken

  • ‘terug’ naar een oude liefde….

    2 augustus 2016

    De liefde voor het tekenen. Een oude liefde of een herontdekte liefde.

    Ergens in het najaar van 2014 had ik Marjan Smit op bezoek in mijn atelier. Marjan werkt net als ik in het glas en Marjan is vooral bezig met de sandcast techniek voor haar glaskunstwerken.

    Naast het sandcasten maakt Marjan prachtige etsen, gemaakt met de droge naald techniek. Na het zien van mijn atelier en alles waar ik zo’n beetje mee bezig was op glasgebied, nodigde Marjan met uit eens een dagje bij haar in het atelier te komen. En dan wel om te komen etsen. Dit omdat ze het idee had dat het me wel zo liggen, het etsen met de droge naald. Eind van het dat jaar 2014 ben ik bij Marjan op atelier bezoek geweest en na haar uitleg aan de gang gegaan. Het was geweldig. Of ik een oude liefde terug vond, de liefde voor het tekenen. De droge naald geeft een hele bijzonder lijnvoering, de mogelijkheid om in meerder kleurlagen te drukken, weghalen van kleurvlakken of juist extra aanzetten……..zucht….ik ben verkocht! Beetje nieuwe liefde is het ook wel. :)

    schetsfase
    de ets
     
     
    Wil je meer zien van het werk van Marjan! volg dan de link http://www.marjansmit.nl/

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 45 keer bekeken

  • Op ontdekkingstocht....

    31 juli 2016

    De vacuüm encasement techniek.

    In 2014 was Monique uitgenodigd om tijdens de jaarlijkse ISGB conferentie (International Societey Glass Beadmakers) in Houston, Amerika, demonstraties aan de brander te geven en plaatst te nemen in een panel van experts. Zij wilde deze reis optimaal benutten en is op zoek gegaan naar een presse-papier maker in Amerika die haar les wilde geven in de vacuüm-encasement techniek. Die heeft zij gevonden in de persoon van Colin Richardson. Hiervoor heeft zij bij VVMG een stipendium aangevraagd als bijdrage voor een 2-daagse cursus in zijn studio.

     

    Half juli 2014 is Monique destijds vertrokken naar Amerika en na een intensieve eerste week in Houston, Texas, is zij doorgevlogen naar Burnsville, Minnesota voor de cursus in de vacuüm techniek.

     

    De doelstelling van de cursus was:

    • Leren hoe een studio in te richten voor het maken van presse-papiers, zowel flameworkings gedeelte als hotshop gedeelte. Met name de apparatuur en type branders.
    • Leren van de techniek van het vacuüm-encasen, in apparatuur en als in ‘hoe er mee te werken’

    Deze beide doelstelling zijn zeker gehaald, met name omdat zij ook nog een dag heeft doorgebracht in de studio van Dave Graeber (voormalige assistent van Paul Stankaard, de grondlegger van de moderne glazen presse-papiers).

    Na terugkomst uit Amerika was de motivatie om met deze techniek door te gaan zeer groot. Inmiddels heeft Monique haar studio omgebouwd, zodat er met de vacuüm-encasement techniek gewerkt kan worden. Haar studio is momenteel beperkt tot het maken van marbles (knikkers met een doorsnede van 4 cm) en mini presse-papiers, voor de toekomst ligt het plan er om op te schalen naar groter formaat presse-papier, vanaf 3 inch.

     
    Colin very focused
     
    In Dave's studio
     
    Mini presspapier made in my own home based studio.
     
    In Fjoezzz nr 2, 2015 heeft een artikel gestaan ivm dit stipendium en de vacuüum encasement techniek. Fjoezzz is het kwartaal blad van de Vereniging van Vrienden van Modern Glas. Volg de link voor meer info over Modern Glas: http://modernglas.nl/
     
     
     
     
     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 47 keer bekeken

  • Stipendium glaseducatie ’10-10-10’

    29 juli 2016

    In juni 2013 heb ik een studiebijdrage gevraagd voor het uitvoeren van een onderzoek naar het combineren van flameworked inclusions in grotere sandcast plaquettes. 

    Circa 2 maanden later kreeg ik een bericht dat de bijdrage was toegekend! Geloof dat ik een gat in de lucht heb gesprongen toen ik dat bericht ontving destijds.

    De studio omvatten drie middagen werken bij het Glazen Huis in Lommel, de sessies werden uitgevoerd met een tussenpozen van minimaal 2 weken. Tussentijdse periode was nodig om de flameworked inclusions te maken aan de brander en de mogelijkheid om daarin te verbeteren en correcties toe te passen.

     

    Uitvoering

    • De eerste gietsessie had plaats gevonden op 2 november 2013. Tijdens deze sesie was naar voren gekomen dat de opbouw van de figuren aan de brander goed was geweest, maar dat er een probleem lag bij het formaat van de plaquettes. Het was noodzakelijk om wat stappen in te bouwen in de uitvoering. Kleine stapjes die tussen gevoegd worden in het uitvoerproces in de hotshop kunnen direct een grote winst geven in het uiterlijk van je werk.
    • De tweede gietsessie vond plaats 15 november 2013. Voor de tweede sesie, was de hulp gevraagd van Mark Locock uit Orvelte. Met de ervaring van de eerste sesie – inbouwen van extra stapjes in de uitvoering – en zijn mogelijkheid in hanteren van de grote gietlepel - was er voor deze tweede sessie een heel goed resultaat behaald.
    • De derde gietsessie was op 28 februari 2014. Voor deze sessie waren de figuren aan de brander in onderdelen gemaakt en daarna tot 1 element samengevoegd, er was op deze manier voor mij meer mogelijkheden in het vertellen van mijn ‘verhaaltjes’. Zowel tijdens het opbouwen van de figuren aan de brander als tijdens het gietproces heeft het nieuwe inzichten opgeleverd, in hoe om te gaan met het glas en wat mogelijkheden en onmogelijkheden zijn.

     

    Hartelijk dank!

    Wederom spreek ik mijn enorme dank uit voor de mogelijkheden die het toekennen van dit stipendium mij gegeven heeft. Het heeft me ontzettend veel gebracht in heel veel opzichten. Heb met ontzettend leuke mensen samen mogen werken en ben in staat geweest om een ‘sterk professioneel ’ team neer te zetten. Het is een hele bijzondere ervaring geweest in alle aspecten.

    Tweede sessie.

    Derde sessie.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 43 keer bekeken

  • Een terugblik, masterclass Lucio Bubacco

    28 juli 2016

    In april 2013 heb ik een masterclass flameworking gevolgd bij Lucio Bubacco in Murano, met ondersteuning van VVMG in de vorm van een stipendium.

    Hieronder het verslag zoals dat is gepubliceerd in Fjoezzz nr 2, 2013. Fjoezzz is het kwartaalmagazine van VVMG (Vereniging van Vrienden van Modern Glas)

     

    Volg de link voor meer info over deze vereniging

    http://modernglas.nl/

     

    ________________________

     

    Monique Swinkels vijf dagen in de leer bij glasmeester Lucio Bubacco.

     

    Glaskunstenares Monique Swinkels uit Hilvarenbeek werkt sinds 2004 met glas. Initieel is ze gestart met het maken van glaskralen om deze te verwerken in zelf ontworpen sieraden. Gefascineerd door de mogelijkheden van het werken met vloeibaar glas is Monique zich gaan specialiseren in het maken van glassculpturen aan de brander. Hierbij staat de menselijke figuur centraal. Recentelijk is Monique gaan werken met sandcasting technieken. Hiervoor heeft ze meerdere cursussen gevolgd bij het Glazen Huis in Lommel, België. In haar meest recente werk combineert ze sandcasting objecten met glassculpturen die aan de brander vervaardigt zijn, een techniek waarbij geëxperimenteerd wordt met warmte verhoudingen en de opbouw van het sculptuur en waarin glassculpturen “gevangen” worden in glas.  

     

    Lucio Bubacco is een Italiaanse glasmeester die woont en werkt op Murano, een klein eiland in de buurt van Venetië. Lucio werkt aan de brander met “soft glass”, het glas waar Murano bekend om staat. Hij is vooral bekend om zijn rijk gedecoreerde werkstukken waarin hij met zijn verfijnde figuren, klassieke en mythische verhalen tot leven laat komen. Zijn kunstwerken worden wereldwijd tentoongesteld en verkocht. Elk jaar geeft hij in zijn studio één workshop van vijf dagen waarin hij glaskunstenaars kennis laat maken met zijn ideeën en manier van werken.

     

    Het was al langer een droom van Monique om deze workshop een keer te volgen. Afgelopen april was het eindelijk zover. Na zich bijna een jaar geleden te hebben aangemeld, en met een stipendium van de Vereniging van Vrienden van Modern Glas, heeft ze van 22 t/m 26 april gewerkt in de studio van Lucio. Samen met haar medestudentes, twee Amerikaanse en een Canadese, Filipijnse, Deense en Noorse dame, verzamelt ze zich op maandagochtend in een typisch Italiaans koffiebarretje alwaar Lucio het gezelschap op komt halen. Na het welkom vertrekt het gezelschap naar zijn studio waar de maestro tijdens de rondleiding door zijn showroom en atelier enthousiast vertelt over zijn werk, ideeën en werkwijze.

     

    In de dagen die volgen demonstreert Lucio heel veel verschillende technieken en verschillende manieren om een figuur en werkstuk op te bouwen. Na elke demonstratie kruipen de dames achter de brander om de getoonde technieken zelf in praktijk te brengen. Monique had zich tot doel gesteld om te leren hoe ze haar vrouwenfiguren verder kon verfijnen. Tijdens de sessies heeft ze zich dan ook op de volgende vier technieken gericht:

    1)      Het ruimtelijker maken van figuren om zodoende meer beweging en diepte in haar sculpturen aan te brengen. Tijdens de workshops heeft Lucio laten zien hoe je figuren op een andere manier kan opbouwen waardoor je meer vrijheid hebt in de plaatsing van de armen en benen ten opzichte van elkaar en ook meer dynamiek in het torso kan aanbrengen waardoor sculpturen meer gaan leven.   

    2)      Verfijnen van de details, met name handen, hoofd en voeten. Lucio heeft laten zien hoe je door de opbouw en stand van vingers, hoofd en voeten de expressie van het figuur kan versterken.  

    3)      Opbouw en compositie. Lucio noemt dit de architectuur van een werkstuk en gebruikt het glas om een architectuur te bouwen waarmee een verhaal verteld wordt en die verbondenheid en volume creëert. De verschillende figuren worden zo geplaatst dat er interactie ontstaat tussen de figuren en het werkstuk één afgerond geheel wordt.

    4)      Sandcasting en inclusions. Omdat Monique de laatste tijd veel met het in glas vangen van haar sculpturen bezig is, heeft Lucio ook gekeken naar deze combinatie van technieken. Bij grotere sandcasting werkstukken moeten de glazen inclusions plat zijn omdat ze tijdens het gieten anders teveel uitvloeien en hun vorm verliezen. Lucio heeft nagedacht over een manier om op basis van profieltekeningen, platte inclusions te vervaardigen die toch een drie dimensionaal effect creëren.

     

    Na vijf dagen die voorbij vliegen zit het er al weer op. Met een hoofd vol nieuwe ideeën en een koffer vol werkstukken en nieuwe gereedschappen, is Monique weer huiswaarts gekeerd. De komende periode gaat Monique hard aan de slag om de geleerde technieken niet alleen op haar losse sculpturen, maar zeker ook in combinatie met sandcasting toe te passen. Monique wil de ‘Vereniging Vrienden van Modern Glas’ hartelijk danken voor het mede mogelijk maken van deze unieke ervaring.

     
     
     
     Me and Lucio Bubacco
     Flameworked mini-horse by Lucio Bubacco
     
     
     
     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 47 keer bekeken

  • De eerste stapjes.......

    27 juli 2016

    Jawel, hiermee gaat 't van start. Mijn eerste stapjes in het bloggen.

    ​Ben nog een beetje aan het kijken of ik ga starten met een terugblik waar ik vandaan kom als het gaat om mijn glass-journey of gewoon maar starten waar ik nu momenteel ben.

    Eerst maar een kleine introductie van mezelf. Ik ben Monique en woon en werk in Hilvarenbeek, Nederland. Mijn passie is glas! Glas is voor mij een ontdekkingstocht. Een ontdekkingstocht in technieken, in nieuwe mensen ontmoeten, in reizen, in uiting geven en vastleggen van wat je bezig houdt. Voelt alsof ik pas net daarmee begonnen ben en er nog zoveel te ontdekken valt.
     
    _______________________
     
    Ok, my start in blogging. Not sure where to start with this. Shall I start with a bitt of history when it comes to my glass-journey or shall I just start with where I'm at, at this moment.
     
    First i will introduce myself to you. It's going to be a short one! :) I'm Monique, working and living in Hilvarenbeek, The Netherlands. My passion is glass. It's has been and still is a wonderful journey in meeting people, visiting places, learning about glass-techniques, learning, expressing yourself through the glass. It feels like I'm just starting and that there is still a lot to explore.
     
     
    Photo: Carola Rummens
     
     
     
     

     

     

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 40 keer bekeken