2014 is wel het jaar geweest van de veranderingen in werken maar op ook op persoonlijk vlak. En hoe zaken dan toch ook weer verbonden zijn op die gebieden.

 

Ergens in augustus van 2014 had ik na lang weken en wegen besloten om het les geven in mijn atelier te stoppen. Zeker 10 jaar heb ik dat gedaan, les geven, de laatste jaren vooral in cursussen en workshops in het werken met glas aan de brander. Vloeibaar maken en vormen met behulp van o.a. de zwarte kracht, vloeibaar maken en uitblazen, modelleren. Fascinerend om mee bezig zijn, heel bijzonder om zoveel mensen daarin te hebben kunnen begeleiden. Maar goed het besluit om daar mee te stoppen was gevallen, mijn atelier zou weer helemaal van mezelf zijn – een experimenteer, leer en maken wat ik wil plek op dat moment dat ik dat wil. Voelde als een beslissing tot vrijheid nemen. Heerlijk!

Begin september van dat jaar het de digitale snelweg op geslingerd, het besluit tot stoppen van lesgeven in mijn studio. Oud studenten gemaild, website aangepast, sociale media ingezet. Mijn (oud) cursisten bedankt voor de prettige tijd die ik met ze heb gehad en het vertrouwen dat ze me geschonken hebben al die tijd.

Tja, en dan………dan gebeurt het…..eind september van 2014 beland ik van de ene op de andere dag in het ziekenhuis. Het ene moment voel je jezelf kip lekker, niks aan de hand, gezond als een visje en 24 uur later lig je als een slappe vaatdoek in het ziekenhuis. Het heeft me nogal wat tijd gekost om weer een beetje op m’n oude energie niveau terug te komen. Na diverse toch wat minder prettige onderzoeken is gebleken dat ik de trotse eigenaresse ben van een fibroid in mini-uitvoering in mijn baarmoeder. Jippie! Achteraf gezien kwam het dan maar weer goed uit dat ik net besloten had het lesgeven te stoppen, als ik namelijk ergens niet toe in staat was, was het dat wel. De energie was er gewoon weg niet.

Heel langzaam ben ik er in laatste maanden van 2014 weer een beetje bovenop gekomen. Veel actie is er niet geweest in het atelier. Beetje experimenteren met glasfusing en wat tekenwerk. Daarnaast bezig zijn om alle spullen bij elkaar te vergaren voor het vacuüm encasen van glas. Atelier herinrichten zodat ik begin 2015 kan gaan starten met het oefenen in die techniek. Spannend en leuk vooruitzicht!

Helaas is mede door mijn gezondheidstoestand het niet gelukt de opleiding bij het IKA in Mechelen goed te starten. Die mis-start die er is geweest met de eerste schoolmaand in september  2014 is ook zeker één van de oorzaken waardoor ik daar mijn draai maar niet gevonden kreeg. Uiteindelijk ergens in het eerste kwartaal van 2015 besloten te stoppen met de opleiding in Mechelen.  Dat was een actie van korte duur zullen we maar zeggen. Heb het als zeer spijtig ervaren dat ik het eerste jaar bij het IKA niet toegestaan werd om aan de ‘glass lathe’ te werken. Toch één van de dingen daar, die meer dan mijn gemiddelde interesse had.

Reageer op dit bericht